युद्धको तुवाँलो र मोहसेन सुभी

  • प्रथा

खालमा बसेर


Advertisement

खै के को दाउ हानिरहेछ 

हिब्रू साइँलाले खालिल आसमानको गाउँमा ?


Advertisement

माउण्ट जिओनका भित्ताहरूमा

फक्रिएका यी फूलहरू

साँच्चै,

राता पप्पी फूलहरू हुन् कि

स्कुले नानीहरूको रगत पोखिएको ?

 

थाहा पायौ त, 

मेरी अमिना आराफत !

यिद्धीओनीहरू नाच्न थालेपछि

कसरी शून्यमा झर्दोरहेछ – जीवनको मूल्य ?

 

ठीक यही बेला

अनुमतिपत्र धारी हेगका जुवाडेहरू

आँखामा पट्टी बाँधेर

युद्धको बाक्लो तुवाँलोभित्र 

यो इतिहासको अँध्यारो जोखिरहेछन् !

र यो सिकारी विज्ञान

गाँजापट्टीका मोहम्मदहरूलाई

आफै अवुअमिन र आफै घोउल हुँदै

बाँडिरहेछ – डाइनामाइडका ललीपपहरू !

 

माटोको आलो रगतलाई

रेफ्रिजेरेटरका चेम्बरहरूमा जमाएर

यो क्याकटसको ओछ्यानमाथि 

किन निदाइरहेछौ 

यति ढुक्कले जिनाव नसिर ?

हेर त,

ह्वाइटहाउसका रैथाने बाजहरू

धावा बोलिरहेछन्

तिम्रा स्वाभिमानका धवलगिरिहरूमा !

 

यो पर्खाल पारिबाट

डिसेम्बर इभसँगै आएको बतासले

किन पखाल्दैछ 

आज जीवनको आदिबाशी रङ ?

र यो मनको आकाशमा

श्याम–श्वोत इन्द्रेणीमात्र उदाइरहेछ !

कमिजजस्तै हाट्टा लाएर

दन्तेकथाको बेनाम नायक

किन नआएको होला – यो बस्तीमा ?

 

धर्तीको यो अन्तिम किनारामा

मृतसागर डुबेपछि

टुट्दारहेछन् – डावके नृत्यका लयहरू !

ए महमौद डारविस !

थाहा छ तिमीलाई 

यो जोर्डन नदीको पानीमा

यतिखेर आँसुको घनत्व कति छ ?

 

भन न,

ए तहरिर अलफारसी !

कहाँ हराउँछन्

नुन किन्न गएका आमाहरू ?

किन घर फर्किंदैनन्

टिफिन बोकेर स्कुल हिँडेका नानीहरू ?

कसरी गुमनाम भए 

रिक्साले डोर्याइरहेका रिक्सावालहरू 

र उभिरहेछ – रफाह सहर सुनसान सडकमाथि ?

 

ए फिरकात अल आसिक्वीन !

भन न,

कसले निभाइदियो – तिम्रो आगोको गीत ?

ए घामचरी !

भन न,

कसले सल्काइदियो – यो वनको मचानमा डढेलो ?

भन न, 

ए जेइतुना सालम !

जतिसुकै यारघुल फुके पनि

किन बज्दैनन् – हाम्रा जीवनका धुनहरू ?

 

माफ गर्नुस् ! ओबामा महोदय !

यो धुवाँको रङ

र तिम्रो अनुहारको रङ

म किन ठ्याक्कै उस्तै देख्दैछु, आज !

म अब,

बन्टिङ चराझैँ गीत गाउँदै

तुमलेटमा पानी होइन 

आलो रगत भरेर

यो बारुदको तिर्खा मेटाउन आउँदैछु !

 

सक्छौ भने,

आऊ र पड्काऊ !

मेरो छातीमा आणविक बम

मलाई जिन्दगीभन्दा यो भुइँ प्यारो छ !

******

(नोट :– यिद्धीओनी – बोक्सो वा शैतान, अवुअमिन – धामी, घोउल – बोक्सी, हाट्टा – राष्ट्रिय ड्रेस, डावके – राष्ट्रिय लोकनृत्य, यारघुल – बाँसुरीजस्तै बाजा, माउण्ट जिओन – राष्ट्रिय चिहानघारी)

कमेन्ट गर्नुहोस्