२३ भदौ २०८३, मंगलबार
भोटेकोशी नदीमा आएको विनाशकारी बाढीको एक साता बितिसक्दा पनि विपत्तिको घाउ अझै आलो छ । यस त्रासदीपूर्ण घडीमा बाढी प्रभावित क्षेत्रमा बालबालिका र स्थानीय समुदायको भविष्यलाई लिएर चिन्ता बढेको छ ।
यसैबीच, ‘सेभ द चिल्ड्रेन’जस्ता संस्थाहरूले अति प्रभावित क्षेत्रमा तत्कालका लागि खाद्यन्न, शुद्ध पिउने पानी र सरसफाइका सामग्री वितरण गर्दै राहत कार्यलाई तीव्रता दिएका छन् । तर, यो संस्थाको लक्ष्य केवल तत्कालको राहतमा मात्र सीमित छैन ।
संस्थाकी प्रतिनिधि लेफेभ्रे भन्छिन्, ‘मिडियाको चासो सकिएपछि र मानिसहरू फर्किन थालेपछि वास्तविक संघर्ष शुरू हुन्छ । जसका घरहरू बाढीले बगाएर लग्यो, उनीहरूका लागि अबको चुनौती भनेको जीविकोपार्जन र आफ्नो जीवनलाई पुन: उठाउनु हुनेछ ।’
बाढीले थिलथिलो बनेको जनजीवनलाई उकास्नका लागि संस्थाले स्थानीय निकायसँग समन्वय गर्दै पुन:निर्माणको दीर्घकालीन योजना बनाउन थालिसकेको छ ।
उनका अनुसार, अबको प्राथमिकता बालबालिकाको शिक्षा र समुदायको आर्थिक पुनरुत्थान हुनेछ । ‘बालबालिकाहरू जतिसक्दो चाँडो विद्यालय फर्किनुपर्छ । उनीहरूलाई तत्कालै शिक्षाको वातावरण आवश्यक छ,’ उनी भन्छिन् ।
यो विपत्तिले बालबालिकाको कोमल मनमा पारेको चोट अझै गहिरो छ । संस्थाले अस्थायी आश्रयस्थलमा ‘बाल–मैत्री स्थान’ निर्माण गरी मनोसामाजिक परामर्शदाता खटाएको छ ।
‘यी बालबालिकाले जुन पीडा र विनाशको दृश्य भोगेका छन्, त्यसलाई उनीहरूले कसरी आत्मसात् गर्लान् र उनीहरूको मनको घाउ कसरी निको होला, यो कल्पना गर्नै कठिन छ,’ उनले भावुक हुँदै भनेकी छन् ।
बुधबार सार्वजनिक गरिएको तथ्यांकअनुसार, बाढी प्रभावित क्षेत्रबाट हालसम्म १२ हजारभन्दा बढीको उद्धार गरिएको छ । यद्यपि, नेपाल र चीनको सीमा क्षेत्रमा सयौं विदेशी नागरिकसहित हजारौं जना अझै बेपत्ता छन् ।
प्राकृतिक विपत्तिको यो कठिन घडीमा, उद्धारसँगै पुनर्निर्माण र बालबालिकाको मानसिक स्वास्थ्यलाई प्राथमिकता दिँदै अघि बढ्नु अबको साझा दायित्व बनेको छ । –सीएनएन
