क्रिस्टियानो रोनाल्डोबिनाको पोर्चुगल कस्तो देखिएला ? पछिल्ला केही वर्षदेखि फुटबलप्रेमीमाझ उठ्दै आएको यो प्रश्नले अहिले फेरि नयाँ बहस जन्माएको छ। डेनमार्कविरुद्ध यूईएफए नेसन्स लिगको खेलमा पोर्चुगलले ४–२ को जित निकालेपछि बहस झन् पेचिलो बनेको हो। 

एकातिर रोनाल्डोबिनै पनि टोलीले गोल गर्न र खेल जित्न सक्छ भन्ने सन्देश गएको छ, अर्कोतिर राष्ट्रिय टोलीका कप्तान र फुटबल इतिहासकै सर्वाधिक गोलकर्ता खेलाडीको भूमिका, उनको घट्दो शारीरिक सक्रियता र टोलीमाथि उनको प्रभावबारे प्रश्न उठेका छन्।

पोर्चुगलको यो जित केवल खेलको नतिजामा सीमित छैन। यसले टोलीमा व्यक्तिको प्रतिष्ठा र सामूहिक अनुशासनबीचको सम्बन्ध, उमेरसँगै बदलिने खेलाडीको भूमिका तथा राष्ट्रिय टोलीमा कप्तानको जिम्मेवारीबारे बहसलाई फेरि सतहमा ल्याएको बीबीसीले जनाएको छ । 

डेनमार्कविरुद्धको खेलमा जोआओ क्यान्सेलो र गोन्सालो रामोसले पोर्चुगललाई दुईपटक अग्रता दिलाए। तर घरेलु टोलीका मिकेल डाम्सगार्ड र रास्मुस होयलुन्डले बराबरी गोल फर्काए। खेलमा पटक-पटक अग्रता गुमाउने अवस्थामा पुगेको पोर्चुगललाई त्यसपछि भिटिन्हाले पुनः अघि बढाए। ब्रुनो फर्नान्डेसको पासमा उनले हेडरमार्फत गोल गरे। खेलको अन्त्यतिर जोआओ फेलिक्सले चौथो गोल थपेपछि पोर्चुगलले ४–२ को जित सुनिश्चित गर्‍यो।

खेलको अर्को चर्चित दृश्य भने डेनमार्कका स्ट्राइकर होयलुन्डको गोल उत्सव थियो। पूर्वम्यानचेस्टर युनाइटेड खेलाडी होयलुन्डले गोल गरेपछि रोनाल्डोको चर्चित ‘सिउउ’ शैलीमा खुसी मनाए। उनले यसअघि पनि पोर्चुगलविरुद्ध गोल गर्दा यही शैली अपनाएका थिए।

विडम्बना, रोनाल्डोले वर्षौँदेखि आफ्नो पहिचान बनाएको यही गोल उत्सव उनको अनुपस्थितिमा खेलिएको पोर्चुगलको खेलमा फेरि चर्चामा आयो। ४१ वर्षीय रोनाल्डोले नर्वेविरुद्धको खेलमा मैदानमा उत्रने अवसर नपाएपछि राष्ट्रिय टोलीको प्रशिक्षण शिविर छाडेका थिए। त्यसपछिको पहिलो खेलमै पोर्चुगलले डेनमार्कलाई हराएको हो।

यो जितले रोनाल्डोको योगदानलाई कम गर्दैन। तर उनको अनुपस्थितिमा पोर्चुगलले कस्तो खेल देखाउँछ र टोलीलाई सफल बनाउन अब उनको भूमिका कति आवश्यक छ भन्ने बहसलाई भने थप बल दिएको छ।

पोर्चुगलका प्रशिक्षक जोर्जे जेसुसले डेनमार्कमाथिको जितपछि टोलीभित्र सबै खेलाडीका लागि समान नियम लागू हुने आफ्नो मान्यता दोहोर्‍याए। ७२ वर्षीय प्रशिक्षकले खेलाडीको प्रतिष्ठा र हैसियतलाई आफूले नबुझेको नभई नियमको कार्यान्वयनमा त्यसले फरक पार्न नहुने स्पष्ट पारे। ‘मेरो सोच अझै पनि उही छ- केही खेलाडीको आफ्नै हैसियत हुन्छ। यो कुरा बिल्कुल स्पष्ट छ,’ उनले भने, ‘तर म फेरि पनि भन्छु, नियम सबैका लागि समान हुन्। मैले आफ्नो प्रशिक्षण करियरभरि यही पद्धति अपनाएको छु र आगामी दिनमा पनि यही कायम राख्नेछु।’

उनको भनाइले रोनाल्डो प्रकरणमा देखिएको मूल विवादलाई संकेत गर्छ। रोनाल्डोको व्यक्तिगत उपलब्धि, अनुभव र राष्ट्रिय टोलीमा रहेको योगदानलाई सम्मान गर्ने कि टोलीको तत्कालीन आवश्यकता र प्रशिक्षकको निर्णयलाई प्राथमिकता दिने ? यही प्रश्न अहिले पोर्चुगलको फुटबल वृत्तमा चर्चामा छ।

रोनाल्डोले राष्ट्रिय टोलीबाट २३४ खेल खेल्दै १४६ गोल गरेका छन्। पुरुष अन्तर्राष्ट्रिय फुटबलमा सर्वाधिक गोल गर्ने खेलाडीका रूपमा उनको कीर्तिमान छ। पाँचपटक बालोन डी’ओर जितेका उनले पोर्चुगललाई सन् २०१६ को युरोपेली च्याम्पियनसिप जिताउन महत्त्वपूर्ण भूमिका खेलेका थिए। उनी युरोपेली च्याम्पियनसिपको इतिहासमा सर्वाधिक गोल गर्ने खेलाडी हुन् भने छवटा फरक विश्वकपमा गोल गर्ने एकमात्र खेलाडी पनि हुन्।

यस्ता उपलब्धि भएका खेलाडीलाई टोलीको नियमित सदस्यका रूपमा हेर्ने बानी समर्थक र फुटबल अधिकारी दुवैमा विकास हुनु अस्वाभाविक होइन। तर खेलाडीको विगतको योगदान र वर्तमान खेलमा उसको भूमिका एउटै कुरा होइनन्। यही अन्तरलाई स्वीकार गर्न रोनाल्डोका लागि कठिन भइरहेको हो कि भन्ने प्रश्न उठेको छ।

रोनाल्डोका समर्थकका लागि उनलाई बेन्चमा राख्नु सामान्य निर्णय नहुन सक्छ। तर प्रशिक्षकका लागि खेलाडीको नाम र प्रतिष्ठाभन्दा मैदानमा टोलीलाई दिन सक्ने योगदान महत्त्वपूर्ण हुन्छ। जेसुसले अहिले यही सन्देश दिन खोजेको देखिन्छ।

त्यसपछि प्रशिक्षण शिविरबाट बाहिरिए...

रोनाल्डो र जेसुसबीचको सम्बन्धमा तनाव देखिनुको पृष्ठभूमि राष्ट्रिय टोलीका पछिल्ला खेलसँग जोडिएको छ। रोबर्टो मार्टिनेजले पोर्चुगलको मुख्य प्रशिक्षक पद छाडेपछि रोनाल्डोले साउदी अरबको अल नासरमा आफूलाई प्रशिक्षण दिएका जेसुससँग पुनः काम गर्ने अवसर पाएका थिए।

जेसुसको नेतृत्वमा रोनाल्डोले वेल्सविरुद्ध नेसन्स लिगको खेलमा शुरूआती टोलीबाट खेले। उक्त खेलमा पोर्चुगल १–० ले विजयी भएको थियो। तर नर्वेविरुद्धको २–१ को जितमा उनले मैदानमा प्रवेश गर्ने अवसर पाएनन्।

सन् २००८ पछि पहिलोपटक रोनाल्डो पोर्चुगलका लागि मैदानमा नउत्री बेन्चमै सीमित भएका थिए। उमेर र खेलमा उनको भूमिकाबारे बहस चलिरहेको समयमा आएको यो निर्णयले स्वाभाविक रूपमा ठूलो ध्यान खिच्यो।

स्पेनी फुटबल विश्लेषक गुइलेम बालागेले रोनाल्डोलाई दोस्रो हाफको अधिकांश समय वार्मअप गर्न लगाइए पनि मैदानमा प्रवेश नगराइएको बताए। बालागेका अनुसार फुटबलमा केही स्थापित मान्यता छन्, जसअनुसार पेले, डिएगो म्याराडोना, लियोनल मेसी र रोनाल्डोजस्ता खेलाडीलाई यसरी व्यवहार गरिँदैन। उनका अनुसार रोनाल्डोले पनि आफूलाई त्यही स्तरको खेलाडीका रूपमा हेरेकाले यस्तो व्यवहारलाई सहज रूपमा स्वीकार नगरेको हुन सक्छ।

टकराव किन अस्वाभाविक होइन ?

पोर्चुगलका फुटबल विशेषज्ञ मार्कस आल्भेसका अनुसार रोनाल्डो र जेसुसबीचको टकरावले धेरैलाई आश्चर्यमा पारे पनि पोर्चुगलको फुटबल बुझ्नेहरूका लागि यो पूर्णतः अप्रत्याशित घटना होइन। उनको विश्लेषणमा दुवै बलिया व्यक्तित्व भएका मानिस हुन्। रोनाल्डो आफ्नो पुस्ताका महान् खेलाडीमध्ये एक हुन् भने जेसुसले पनि आफूलाई विश्वकै उत्कृष्ट प्रशिक्षकमध्ये एक मान्ने अभिव्यक्ति दिँदै आएका छन्। दुवैको आफ्नै सोच, आत्मविश्वास र काम गर्ने शैली छ। त्यसैले उनीहरू एउटै टोलीमा हुँदा अधिकार र भूमिकाको प्रश्न उठ्न सक्ने सम्भावना रहन्छ।

जेसुस आफ्नो स्पष्ट बोली र कडा स्वभावका लागि परिचित छन्। पोर्चुगिज समर्थकहरू उनका यस्ता व्यवहारसँग परिचित रहेको आल्भेसको भनाइ छ। उनका अनुसार जेसुसले खेलाडीको नाम वा प्रतिष्ठाका कारण आफ्नो निर्णय बदल्ने शैली अपनाउँदैनन्।

यसअघि साउदी अरबको अल हिलालमा रहँदा उनले ब्राजिलका नेयमारसँग पनि कडा व्यवहार गरेका थिए। नेयमारको खेल अवस्थाबारे टिप्पणी गर्दै उनले ब्राजिलियन खेलाडीको उत्कृष्ट समय सकिएको आशय व्यक्त गरेका थिए।

त्यस्तै, बेलिनेंसिस क्लबका प्रशिक्षक रहेका बेला जेसुसले रेस्टेलो रंगशालामा अमेरिकी र्‍यापर ५० सेन्टको कार्यक्रमको ध्वनि परीक्षण अभ्यासमा बाधा पुगेको भन्दै रोक्न लगाएका थिए। यी घटनाले उनी चर्चित व्यक्तित्वसँग पनि असहमति व्यक्त गर्न हिचकिचाउँदैनन् भन्ने उनको छविलाई बल पुर्‍याएका छन्।

रोनाल्डोले लामो समयसम्म राष्ट्रिय टोलीमा विशेष स्थान पाएका थिए। त्यसैले जेसुसको कार्यशैलीसँग उनको सम्बन्ध कस्तो रहन्छ भन्ने प्रश्न स्वाभाविक छ। अघिल्ला प्रशिक्षकको तुलनामा जेसुस बढी प्रत्यक्ष र कडा रूपमा निर्णय कार्यान्वयन गर्न सक्ने प्रशिक्षकका रूपमा देखिएका छन्।

आल्भेसका अनुसार पोर्चुगलका पछिल्ला पाँच प्रशिक्षकमध्ये चार जनासँग रोनाल्डोको सम्बन्धमा कुनै न कुनै समयमा समस्या देखिएको थियो। कार्लोस क्विरोज, पाउलो बेन्टो, फर्नान्डो सान्तोस र अहिले जेसुससँग जोडिएका विवाद त्यसका उदाहरण हुन्। रोबर्टो मार्टिनेजको कार्यकाल भने यस सूचीमा पर्दैन।

आल्भेसको विश्लेषणमा राष्ट्रिय टोलीमा बारम्बार यस्ता विवाद उत्पन्न हुनु टोलीका लागि ध्यान भंग गर्ने विषय हो। विशेषगरी अहिले पोर्चुगलसँग प्रतिभाशाली खेलाडीको ठूलो समूह रहेको अवस्थामा कुनै एक खेलाडीको भूमिका र हैसियतबारे विवादले सामूहिक लक्ष्यलाई ओझेलमा पार्न सक्छ।

तर यसलाई रोनाल्डोले मात्रै समस्या सिर्जना गरेको प्रमाणका रूपमा बुझ्नु उचित हुँदैन। प्रशिक्षक र खेलाडीबीचको सम्बन्धमा दुवै पक्षको निर्णय, संवाद र अपेक्षाले भूमिका खेल्न सक्छन्। अहिले सार्वजनिक विवरणका आधारमा विवादको सम्पूर्ण कारण स्पष्ट भइसकेको छैन।

रोनाल्डोले पोर्चुगललाई कति दिए, अब कति दिन सक्छन् ?

रोनाल्डोको योगदानबारे प्रश्न उठाउँदा उनको ऐतिहासिक उपलब्धिलाई बिर्सन मिल्दैन। पोर्चुगलले सन् २०१६ मा युरोपेली च्याम्पियनसिप जित्दा उनी टोलीका प्रमुख खेलाडी थिए। अन्तर्राष्ट्रिय फुटबलमा उनको गोल कीर्तिमानले पोर्चुगललाई धेरै कठिन खेलमा फाइदा पुर्‍याएको छ।

तर पछिल्ला केही वर्षमा उनको खेल्ने शैली र शारीरिक क्षमतामा आएको परिवर्तनले टोलीमा उनको भूमिकाबारे बहस जन्माएको छ। ४१ वर्षको उमेरमा उनी अझै गोल गर्न सक्षम छन्। साउदी अरबको अल नासरबाट खेल्दै उनले व्यावसायिक फुटबलमा गोल थपिरहेका छन्। उनको करियरमा कुल गोल संख्या ९७९ पुगेको छ।

प्रश्न भने गोलको संख्यामा मात्र सीमित छैन। आधुनिक फुटबलमा स्ट्राइकरबाट गोल गर्ने क्षमतासँगै दबाब सिर्जना गर्ने, बल नियन्त्रणमा सहयोग गर्ने, विपक्षी डिफेन्डरलाई व्यस्त राख्ने, टोलीको रक्षात्मक संरचनामा योगदान दिने र खेलको गति कायम राख्ने अपेक्षा पनि गरिन्छ।

रोनाल्डोको उमेर बढेसँगै मैदानमा उनको गतिशीलता र खेलको केही पक्षमा आएको परिवर्तनलाई लिएर आलोचना भइरहेको छ। पत्रकार हर्नक्यासल पनि अल नासरबाट गोल गरिरहेकै आधारमा राष्ट्रिय टोलीमा उनको भूमिकाको औचित्य पुष्टि नहुने तर्क गर्छन्। ‘आफ्ना प्रशिक्षकहरूले उनी साउदी अरबमा अझै गोल गरिरहेको बताउँदै आएका छन्। तर गोलबाहेक उनले टोलीका लागि अरू के गर्छन् ? आधुनिक फुटबलमा स्ट्राइकरबाट गोल मात्रै होइन, अरू योगदानको पनि अपेक्षा गरिन्छ,’ हर्नक्यासलको प्रश्न छ।

यो प्रश्नको उत्तर केवल गोल संख्या हेरेर दिन सकिँदैन। खेलाडीले टोलीलाई दिने योगदान मूल्यांकन गर्न उसको उपस्थितिमा टोलीले सिर्जना गर्ने अवसर, विपक्षीमाथि पर्ने दबाब, बलबिना गर्ने दौड, रक्षात्मक सहयोग र अन्य खेलाडीसँगको तालमेल पनि हेर्नुपर्छ।

रोनाल्डोको हकमा अर्को महत्त्वपूर्ण पक्ष उनको अनुभव र निर्णायक क्षणमा गोल गर्ने क्षमता हो। लामो समयदेखि उच्च दबाबका खेल खेल्दै आएका उनले टोलीका अन्य खेलाडीलाई मानसिक रूपमा पनि सहयोग गर्न सक्छन्। त्यसैले उनको भूमिका गोल संख्या वा दौडिएको दूरीमा मात्र सीमित गरेर मूल्यांकन गर्नु अपूरो हुन्छ।

तर विगतको सफलताले वर्तमानमा स्वतः शुरूआती टोलीमा स्थान सुनिश्चित गर्छ भन्ने पनि होइन। पोर्चुगलसँग अहिले प्रतिभाशाली खेलाडीको समूह छ। उनीहरूलाई नियमित अवसर दिँदै टोलीको खेलशैली विकास गर्नु प्रशिक्षकको जिम्मेवारी हो।

विश्वकपमा बेन्चमा राख्ने निर्णयदेखि अहिलेको विवादसम्म

रोनाल्डोको भूमिकाबारे बहस अहिले शुरू भएको होइन। सन् २०२२ को विश्वकपमा तत्कालीन प्रशिक्षक फर्नान्डो सान्तोसले नकआउट चरणका खेलमा उनलाई शुरूआती टोलीबाट हटाएर बेन्चमा राखेका थिए। त्यसबेला पनि पोर्चुगलको टोली संरचना र रोनाल्डोको खेल भूमिकाबारे ठूलो बहस भएको थियो।

यसपटक भने रोबर्टो मार्टिनेजको नेतृत्वमा उनले धेरैजसो खेलमा सुरुआती टोलीबाट खेल्ने अवसर पाए। यो गर्मीयाममा मार्टिनेजको प्रशिक्षणमा रोनाल्डोले खेलेका खेलमा जम्मा नौ मिनेट मात्र मैदानबाहिर बसेको तथ्यले उनको नियमित भूमिकालाई देखाउँछ।

त्यसैले जेसुसले उनलाई बेन्चमा राख्ने निर्णयलाई सामान्य खेल छनोटका रूपमा मात्र नहेरी पोर्चुगलमा लामो समयदेखि कायम रहेको एउटा परम्परामा परिवर्तनका रूपमा पनि हेरिएको छ।

विश्वकपको अन्तिम १६ मा स्पेनसँग १–० ले पराजित भएपछि बीबीसीका विश्लेषक क्रिस सटनले रोनाल्डोको खेलको तीखो आलोचना गरेका थिए। उनले मैदानमा रोनाल्डोको चालढाललाई हजुरबुबाजस्तो भन्दै पोर्चुगलको बाहिरिने अवस्थासँग उनको प्रदर्शनलाई जोडेका थिए।

त्यो टिप्पणी निकै कठोर थियो। तर त्यसले रोनाल्डोको व्यक्तिगत प्रतिष्ठा र टोलीको समग्र प्रदर्शनबीचको सम्बन्धबारे भइरहेको बहसलाई प्रतिबिम्बित गर्‍यो।

पोर्चुगलसँग पेरिस सेन्ट जर्मेनको लगातार दुई च्याम्पियन्स लिग जित्ने टोलीका चार खेलाडी र इङ्लिस प्रिमियर लिगका वर्षका उत्कृष्ट खेलाडी घोषित ब्रुनो फर्नान्डेसजस्ता खेलाडी थिए। त्यसका बाबजुद टोली विश्वकपबाट बाहिरिएको थियो। यद्यपि, पोर्चुगललाई हराउने स्पेनले नै पछि प्रतियोगिताको उपाधि जितेको थियो। त्यसैले उक्त पराजयलाई रोनाल्डोको उपस्थितिसँग मात्र जोडेर व्याख्या गर्नु पर्याप्त हुँदैन।

तथ्यांकले के भन्छ- रोनाल्डोसहित र रोनाल्डोबिना

रोनाल्डो पोर्चुगलका लागि उपयोगी छन् कि उनको अनुपस्थितिमा टोली अझ प्रभावकारी हुन्छ भन्ने बहसमा तथ्यांकलाई पनि आधार बनाइँदै आएको छ।

सन् २०१७ यताका तथ्यांकअनुसार रोनाल्डोबिना खेलेका खेलमा पोर्चुगलको जित प्रतिशत ६४ रहेको छ, जबकि उनी खेलेका खेलमा यो दर ६३ प्रतिशत छ। त्यसैगरी, रोनाल्डोबिना पोर्चुगलले प्रतिखेल औसत २.७ गोल गरेको छ भने उनीसहित खेल्दा यो औसत २.१ गोल छ।

यी तथ्यांकले रोनाल्डोबिना खेल्दा पोर्चुगलको प्रदर्शन केही राम्रो देखिएको संकेत गर्छन्। तर जित प्रतिशतमा एक प्रतिशत बिन्दुको मात्र अन्तर छ। त्यसैले यसलाई उनको उपस्थितिले टोलीलाई कमजोर बनाएको निर्णायक प्रमाणका रूपमा लिन मिल्दैन।

खेलको नतिजा विपक्षीको स्तर, घरेलु वा बाहिरी मैदान, खेलाडीको उपलब्धता, टोलीको संरचना र प्रतियोगिताको महत्त्वजस्ता धेरै पक्षमा निर्भर हुन्छन्। रोनाल्डो खेलेका र नखेलेका खेलको परिस्थितिसमेत फरक हुन सक्छ। यी सबै पक्षलाई अलग्याएर हेरेपछि मात्र उनको उपस्थितिको वास्तविक प्रभावबारे बलियो निष्कर्ष निकाल्न सकिन्छ।

अर्को उल्लेखनीय तथ्य विश्वकप र युरोपेली च्याम्पियनसिपका छनोट खेलसँग सम्बन्धित छ। पछिल्ला पाँच वर्षमा रोनाल्डोले विश्वकप वा युरो छनोटका केवल दुई खेल गुमाएका छन्। दुवै खेलमा उनी प्रतिबन्धका कारण अनुपस्थित थिए। ती खेलमा पोर्चुगलले लक्जेम्बर्गलाई ९–० र आर्मेनियालाई ९–१ ले हराएको थियो। यी दुवै पोर्चुगलका इतिहासकै सबैभन्दा फराकिला जितमध्ये पर्छन्।

यस्ता नतिजाले रोनाल्डोबिनाको टोलीले पनि ठूलो अन्तरको जित निकाल्न सक्छ भन्ने देखाउँछन्। तर दुई खेलको नतिजालाई मात्र आधार बनाएर उनीबिना टोली अझ राम्रो खेल्छ भन्ने निष्कर्ष निकाल्नु पनि गलत हुन्छ। छनोट प्रतियोगितामा विपक्षीको स्तर र खेलको परिस्थितिले ठूलो भूमिका खेल्छ।

बहसको महत्त्वपूर्ण पक्ष भने तथ्यांकले एउटा प्रश्न उठाए पनि त्यसको उत्तर आफैँ दिँदैन भन्ने हो। पोर्चुगलको खेलशैली रोनाल्डोको क्षमताअनुसार बनाइएको छ कि उनी टोलीको आवश्यकताअनुसार आफ्नो भूमिका बदल्न तयार छन् ? प्रशिक्षकले उनलाई शुरूआती टोलीमा राख्दा टोलीका अन्य खेलाडीको भूमिका कसरी प्रभावित हुन्छ ? रोनाल्डोलाई बेन्चमा राख्दा टोलीले पाउने फाइदा र गुमाउने अनुभवबीचको सन्तुलन कस्तो हुन्छ ? यस्ता प्रश्नको उत्तरका लागि तथ्यांकसँगै खेलको विस्तृत विश्लेषण आवश्यक पर्छ।

पोर्चुगलको भविष्य : एक व्यक्तिको छायाबाट बाहिरिने चुनौती

डेनमार्कविरुद्धको ४–२ को जितले पोर्चुगलको सम्भावनाबारे केही संकेत दिएको छ। क्यान्सेलो, रामोस, भिटिन्हा र फेलिक्सले गोल गर्दा टोलीले विभिन्न खेलाडीबाट आक्रमणको योगदान पाउन सक्ने देखायो। ब्रुनो फर्नान्डेसले पनि निर्णायक पासमार्फत आफ्नो प्रभाव देखाए।

तर एउटा खेलको जितले रोनाल्डोको आवश्यकता समाप्त भएको प्रमाणित गर्दैन। डेनमार्कविरुद्धको खेलमा पोर्चुगलले दुईपटक अग्रता गुमाएको थियो। त्यसैले टोलीले रोनाल्डोबिना जित्न सक्ने क्षमता देखाए पनि आफ्नो रक्षात्मक स्थिरता र खेलमाथिको नियन्त्रणमा अझ सुधार गर्नुपर्ने पक्ष देखिएको छ।

पोर्चुगलका लागि अहिलेको मुख्य चुनौती रोनाल्डोलाई हटाउने वा उनलाई अनिवार्य रूपमा खेलाउने भन्ने दुई विकल्पमध्ये एउटा रोज्नु मात्र होइन। बरु टोलीको आवश्यकता, खेलाडीको वर्तमान क्षमता र प्रतिस्पर्धाको स्तरअनुसार भूमिका निर्धारण गर्नु हो।

रोनाल्डो अझै गोल गर्न सक्छन्। उनको अनुभव र निर्णायक क्षणमा खेल बदल्न सक्ने क्षमतालाई बेवास्ता गर्न सकिँदैन। तर उनी २० वा ३० वर्षको उमेरमा जस्तो खेल खेल्न सक्दैनन् भन्ने यथार्थ पनि स्वीकार गर्नुपर्छ। त्यसअनुसार उनको खेल्ने समय, जिम्मेवारी र टोलीको रणनीति परिवर्तन गर्नुपर्ने हुन सक्छ।

त्यसैगरी, प्रशिक्षकले पनि खेलाडीको प्रतिष्ठालाई चुनौती दिनकै लागि निर्णय लिनु हुँदैन। निर्णयको आधार टोलीको आवश्यकता, खेलाडीको प्रदर्शन र स्पष्ट रणनीति हुनुपर्छ। जेसुसको ‘नियम सबैका लागि समान’ भन्ने भनाइको वास्तविक परीक्षा पनि यहीँ हुनेछ-रोनाल्डो मात्र होइन, अन्य चर्चित खेलाडीको हकमा पनि उनले यही मापदण्ड लागू गर्न सक्छन् कि सक्दैनन् भन्ने।

रोनाल्डोका लागि पनि यो समय आफ्नो व्यक्तिगत उपलब्धि र राष्ट्रिय टोलीप्रतिको जिम्मेवारीबीच सन्तुलन कायम गर्ने अवसर हो। बेन्चमा बस्नुपर्दा असन्तुष्ट हुनु स्वाभाविक हुन सक्छ। तर राष्ट्रिय टोलीका कप्तानको भूमिकामा रहँदा व्यक्तिगत असन्तुष्टिभन्दा सामूहिक लक्ष्यलाई प्राथमिकता दिनुपर्ने अपेक्षा पनि स्वाभाविक छ।

पोर्चुगलको आगामी यात्रा रोनाल्डोको भविष्यसँग जोडिए पनि त्यसले उनको उपस्थितिमा मात्र निर्भर रहनु हुँदैन। प्रतिभाशाली नयाँ खेलाडीलाई अवसर दिनु, टोलीको खेलशैली विकास गर्नु र आवश्यक पर्दा अनुभवी खेलाडीको भूमिका बदल्नु कुनै पनि सफल राष्ट्रिय टोलीका लागि महत्त्वपूर्ण हुन्छ।

डेनमार्कविरुद्धको जितले पोर्चुगललाई रोनाल्डोबिनाको सम्भावना देखाएको छ। तर रोनाल्डोबिनाको युग शुरू भइसकेको घोषणा गर्न भने यो एउटा खेल पर्याप्त छैन। वास्तविक परीक्षा आगामी खेलहरूमा हुनेछ- जहाँ पोर्चुगलले आफ्नो प्रदर्शन निरन्तर कायम राख्न सक्छ कि सक्दैन र रोनाल्डोले बदलिँदो भूमिकालाई स्वीकार गर्दै टोलीको सफलतामा योगदान दिन सक्छन् कि सक्दैनन् भन्ने स्पष्ट हुँदै जानेछ। बीबीसी

तस्वीरहरू : एपी